Kolajenin işe yarayıp yaramadığı sorusu, “hangi hedef için?” sorusuyla birlikte değerlendirilmelidir. Bilimsel literatürde hidrolize kolajen peptitlerinin cilt elastikiyeti ve nemi üzerinde ölçülebilir iyileşmeler sağlayabildiğine dair randomize kontrollü çalışmalar mevcuttur. Eklem tarafında ise Tip 2 kolajen (özellikle UC-II) bazı çalışmalarda ağrı ve sertlikte azalma ile ilişkilendirilmiştir. Ancak etkiler kişiden kişiye değişir ve beklenti gerçekçi değilse sonuç “yok” gibi algılanabilir. Kolajen, tek başına UV hasarını, yüksek şeker tüketimini veya sigarayı telafi etmez. Bu yüzden en doğru konumlandırma şudur: kolajen, doğru tip ve düzenli kullanım ile “destekleyici” bir araçtır; yaşam tarzı temelinin yerini tutmaz. Kanıta dayalı yaklaşım, kolajeni sistemin içine yerleştirir.