Mineral eksikliği “tek başına hastalık” değildir; fakat bazı hastalık risklerini artırabilir veya mevcut sorunları ağırlaştırabilir. Örneğin demir eksikliği demir eksikliği anemisine ilerleyebilir; bu da efor kapasitesinde düşüş, çarpıntı, baş dönmesi ve bağışıklık/iyileşme süreçlerinde zayıflıkla ilişkilidir. İyot eksikliği tiroid hormon üretimini etkileyebilir; guatr ve gelişimsel etkilerle bağlantılı olabilir. Magnezyum düşüklüğü kas- sinir sistemi bulgularını, migren eğilimini ve bazı ritim problemlerini tetikleyebilir; çinko eksikliği sık enfeksiyon, tat-koku değişikliği, deri problemleri ve yara iyileşmesinde gecikme ile görülebilir. Kalsiyum/fosfor dengesizliği kemik sağlığını etkileyebilir. Ancak önemli ayrım: Bu ilişkilerin bir kısmı “neden-sonuç” değil “eşlik” şeklindedir; yani aynı anda hem eksiklik hem başka bir durum olabilir. Bu nedenle “bende şu eksik, şu hastalık çıkar” diye kesin hüküm yerine klinik risk yönetimi gerekir: şikâyet + muayene + doğru test + kişisel risk faktörleri (yaş, gebelik, kronik hastalık, ilaçlar) birlikte değerlendirilmelidir.\n\nKaynak notu: NIH ODS (demir, magnezyum, çinko, iyot fact sheet’leri: eksiklik ve olası sonuçlar).