Sürekli acıkma, her zaman “daha çok yemeliyim” mesajı değildir; bazen kan şekeri dalgalanmalarının ve insülin dengesizliğinin sinyali olabilir. Özellikle rafine karbonhidrat ağırlıklı öğünlerden sonra hızla acıkmak, reaktif hipoglisemiye yatkınlık veya insülin direnci ile ilişkili olabilir. Ayrıca yetersiz protein/lif alımı, uykusuzluk, stres ve bazı tiroit bozuklukları da iştahı artırabilir. Burada kritik nokta, açlığın türüdür: gerçek fiziksel açlık mı, yoksa “tatlı/abur cubur” odaklı bir istek mi? Stratejik yaklaşım; öğünleri protein ve lifle güçlendirmek, şekerli içecekleri kesmek, uyku düzenini toparlamak ve gerekirse kan tahlilleriyle metabolik durumu değerlendirmektir. Süreklilik varsa dahiliye kontrolü ile altta yatan neden netleştirilmelidir.