Ağızdaki bakteriler tamamen “silinmez”; amaç zararlı bakteri yükünü ve plak biyofilmini azaltmaktır. Etkili yöntem mekanik temizliktir: fırçalama + diş arası temizliği + dil temizliği. Çünkü bakteriler, diş yüzeyinde plak tabakası içinde yaşar; gargara tek başına bu biyofilmi yeterince parçalayamaz. Ağızda bakteri kontrolünün ikinci aracı tükürük akışıdır: su içmek, ağız kuruluğunu yönetmek, şekersiz sakız gibi yöntemler tükürüğü artırarak doğal temizliği destekler. Üçüncü araç beslenmedir: sık şeker tüketimi bakterilerin asit üretimini artırır ve çürük riskini yükseltir. Antiseptik gargaralar (ör. klorheksidin) kısa süreli, belirli durumlarda hekim önerisiyle kullanılmalıdır; uzun süreli kullanım tat değişikliği/lekelenme gibi yan etkiler yapabilir. Kanama, koku, hassasiyet sürüyorsa “bakteri”nin kaynağı çoğu zaman diştaşı ve dişeti cebidir; bu durumda profesyonel temizlik olmadan evde kontrol sınırlı kalır.