Çabuk yorulmanın en yaygın nedenleri; yetersiz/kalitesiz uyku, stres ve düzensiz beslenmeye bağlı kan şekeri dalgalanmalarıdır. Bunun yanında anemi (demir eksikliği dahil), B12/folat eksikliği, tiroid bozuklukları, enfeksiyonlar, kronik iltihap durumları, depresyon/anksiyete, yetersiz sıvı alımı ve bazı ilaçlar (sedatifler, antihistaminikler vb.) rol oynayabilir. Şikâyet “yeni başladıysa” ve günlük yaşamı etkiliyorsa; kırmızı bayraklar sorgulanmalıdır: göğüs ağrısı, nefes darlığı, bayılma, çarpıntı, açıklanamayan kilo kaybı, gece terlemesi, uzun süren ateş, dışkıda kan. Bu bulgular yoksa; 2–4 haftalık uyku-beslenme-hareket düzenlemesi ve ardından laboratuvar taraması pratik bir yaklaşımdır. Ama 3–4 haftadan uzun süren, giderek artan veya işlev kaybı yaratan halsizlikte klinik değerlendirme geciktirilmemelidir.