Bu sorunun en doğru cevabı: “Her bebek farklıdır; rahatsız eden şey, genellikle ‘genel bir yiyecek’ değil, bebekte hassasiyet yaratan özel bir tetikleyicidir.” Bilimsel olarak en çok konuşulan tetikleyiciler; inek sütü proteini, yumurta, soya ve nadiren buğday gibi alerjenlerdir. Bu tetikleyiciler her bebekte sorun yaratmaz; ancak sorun yarattığında belirtiler daha “net” olur: dışkıda kan/mukus, yaygın egzama-döküntü, beslenme sonrası belirgin ağlama, tekrarlayan kusma, kilo alımında sorun gibi. Daha sık görülen “rahatsızlık” ise alerjiden ziyade tolerans/uyarı artışıyla ilişkilidir: Aşırı kafein, çok acı-baharatlı beslenme, düzensiz öğünler, yüksek şekerli içecekler, gazlı-fermente içecekler (özellikle kafeinli) bazı bebeklerde huzursuzluğu artırabilir. Bunun mekanizması, süt içeriğinden çok; annenin uykusuzluğu, stres düzeyi ve bebeğin günlük ritmiyle de iç içedir. En pratik yöntem “semptom günlüğü”dür: Anne ne yedi, bebek ne zaman huzursuz oldu, kaka rengi-kıvamı nasıldı? 7–14 gün kayıt, gerçek bir ilişkiyi ayırmayı sağlar. Eğer belirgin şüphe varsa, tek bir grubu (ör. süt ürünleri) 2 hafta çıkartıp semptoma bakmak ve sonra kontrollü geri eklemek (challenge) bilimsel bir doğrulama yaklaşımıdır. Geniş yasak listelerden kaçının; gereksiz kısıtlar annenin beslenmesini ve süt üretimini zayıflatabilir.