Postbiyotik; canlı olmasa bile, belirli bir sağlık yararı gösterdiği kanıtlanmış “inaktive mikroorganizmalar ve/veya bileşenleri” içeren hazırlıklar için kullanılan bir şemsiye terimdir. Pratikte iki kriter öne çıkar: (1) preparatın içeriği iyi tanımlanmış olmalı (hangi mikroorganizma, hangi işlemle inaktive edildi, hangi bileşenler/fragmanlar var); (2) insan çalışmalarıyla bir faydaya bağlanmış olmalı (ör. belirli bir semptomda azalma, belirli bir biyobelirteçte iyileşme). Postbiyotikler çoğu zaman bağırsak bariyeri, mukozal bağışıklık yanıtı ve inflamasyonla ilişkili yolakları etkileyebilir; ancak etki, “her postbiyotik her kişide aynı sonucu verir” düzeyinde genellenemez. Bu nedenle ürün seçimi, hedef (örn. irritabl bağırsak yakınmaları, üst solunum yolu enfeksiyonlarına yatkınlık, antibiyotik sonrası düzen) ve kişisel risk profiline göre yapılmalıdır. Çocuklar, gebeler, kronik hastalık/ilaç kullananlar için özellikle “endikasyon ve doz” netliği önemlidir; aksi halde fayda beklenirken gereksiz maliyet ve yanlış beklenti oluşur.