Terminal evre kavramı, sadece “Evre 4” ile eş anlamlı değildir; daha çok hastalığın tedavilere rağmen ilerlediği, organ fonksiyonlarını belirgin etkilediği ve yaşam beklentisinin sınırlı olduğu klinik durumu ifade eder. Bazı Evre 4 hastalar uzun süre stabil seyredebilirken, bazı hastalarda daha erken dönemde klinik kırılganlık gelişebilir. Terminal yaklaşımın amacı “tedavi bırakmak” değil; hedefi doğru koymaktır: semptom kontrolü (nefes darlığı, ağrı), beslenme desteği, psikososyal destek ve gerektiğinde palyatif bakım entegrasyonu. Bu süreçte aktif onkolojik tedaviler bazı hastalarda devam edebilir; kritik olan, fayda–yük dengesini sürekli izlemektir. Terminal tanımı, evreden çok; hastalık dinamiği ve fonksiyonel durumla belirlenir.