SU DİYETİ / SU ORUCU: BİLİMSEL AMA ANLAŞILIR SORU–CEVAP REHBERİ “Su orucu ‘yağ yakmanın kısayolu’ değil; yanlış uygulanırsa elektrolit dengesini bozabilen yüksek riskli bir müdahaledir.” 7 gün “sadece su” yaklaşımıyla görülen kilo kaybı kişiden kişiye dramatik değişir; çünkü ilk günlerde kaybın büyük bölümü yağdan değil glikojen ve su kaybından gelir. Fizyolojik olarak vücut ilk 24–72 saatte karaciğer/kas glikojenini azaltır; glikojen depoları su tutar ve boşalırken tartıda hızlı düşüş görülür. Sonraki günlerde yağ oksidasyonu artar, keton üretimi yükselir; ancak bu yine “her gün aynı hızla yağ gider” anlamına gelmez. Ayrıca su orucu, sodyum–potasyum–magnezyum gibi elektrolitleri düşürerek baş dönmesi, çarpıntı, tansiyon düşüklüğü, halsizlik ve bayılma riskini artırabilir. Tıbbi literatürde suyla yapılan uzun süreli açlık uygulamalarında bile yan etki kayıtları vardır; özellikle kronik hastalığı olanlar, diyabet ilaçları kullananlar, tansiyon/diüretik alanlar ve yeme bozukluğu öyküsü olanlar için risk daha yüksektir. Gerçekçi mesaj: 7 günde “kaç kilo” sorusunun güvenli cevabı yoktur; güvenli olan, sürdürülebilir enerji açığıyla (kalori kısıtlaması + protein yeterliliği + hareket) kademeli kilo kaybıdır. Eğer bir “oruç protokolü” düşünülüyorsa, su orucu yerine hekim/diyetisyenle planlanan kısa aralıklı açlık veya düşük kalorili sıvı planları çok daha rasyoneldir.