İnsülin direnci çoğu zaman sessiz ilerler; bu yüzden yalnızca “hissetmek” ile net anlaşılmaz. Şüphe uyandıran bulgular arasında özellikle göbek çevresinde yağlanma, yemek sonrası çökme/uyku hali, tatlı isteği, gün içinde enerji dalgalanması ve kilo vermekte zorlanma yer alır. Ancak operasyonel doğrulama laboratuvarla yapılır: açlık glukozu, açlık insülini ve bu iki değerden hesaplanan HOMA-IR sık kullanılan göstergelerdir. HbA1c (3 aylık ortalama şeker) ve lipid profili (trigliserit/HDL) de metabolik risk resmini tamamlar. Evde yapılacak en doğru yaklaşım semptom günlüğü ve bel çevresi takibidir; ama teşhis için ölçüm şarttır. Şikâyetler sıksa veya ailede diyabet öyküsü varsa dahiliye/endokrin değerlendirmesi ile net bir plan oluşturmak en güvenli yoldur.