Diyaliz kararı tek başına kreatinin veya üre sayısına göre verilmez; hastanın klinik durumuna göre verilir. İleri evre böbrek yetmezliğinde; kontrol edilemeyen sıvı yükü (nefes darlığı/ödem), tehlikeli potasyum yüksekliği, asidoz, üremik belirtiler (bulantı-kusma, iştahsızlık, zihinsel bulanıklık), perikardit gibi tablolar diyaliz ihtiyacını doğurabilir. Bazı hastalarda eGFR çok düşmeden bile semptomlar başlarken, bazılarında daha geç görülebilir. Bu nedenle “kreatinin X olursa diyaliz” yaklaşımı yanlıştır. Takipte amaç, nefrolojiyle birlikte semptom, laboratuvar ve yaşam kalitesini optimize ederek doğru zamanda hazırlık (damar yolu, eğitim, beslenme planı) yapmaktır. Ani kötüleşme şüphesinde acil değerlendirme gerekir.