Magnezyumun “uyku verici” olması, çoğu zaman doğrudan sedatif bir etkiden çok; kas gevşemesi, stres yanıtının dengelenmesi ve eksiklik varsa bunun düzelmesiyle ilişkilendirilir. Pratikte daha iyi tolere edilen ve bağırsakları daha az zorlayan formlar (ör. glisinat/bisglisinat gibi şelatlı formlar) uyku hedefi olan kişilerce sık tercih edilir. Sitrat formu bazı kişilerde bağırsak hareketlerini artırabildiği için gece kullanımında rahatsızlık verebilir; bu kişisel toleransa bağlıdır. En kritik nokta: Uykusuzluğun nedeni sadece magnezyum eksikliği olmayabilir (kafein, ekran maruziyeti, anksiyete, uyku apnesi, düzensiz uyku saatleri). Bu yüzden magnezyumu “tek çözüm” gibi değil, uyku hijyeni planının bir parçası olarak konumlandırın. Başlangıçta düşük dozla başlayıp toleransı izlemek daha doğru olur.