Zerdeçalın aktif bileşeni olan kurkumin; inflamasyon yolakları ve antioksidan sistemler üzerinde etkileri nedeniyle “immün modülasyon” alanında sık incelenir. Ancak önemli ayrım şudur: Zerdeçal/kurkumin bağışıklığı “sürekli yükselten” bir düğme değildir; daha çok inflamatuvar dengeyi etkileyebilen bir destek olarak değerlendirilir. Çalışmalar; bazı klinik durumlarda (özellikle inflamasyonun belirgin olduğu tablolarda) belirli biyobelirteçlerde iyileşme olabileceğini, fakat etkinin doz, formülasyon (biyoyararlanım) ve bireysel duruma göre değiştiğini gösterir. Günlük pratikte zerdeçalın yeri: • Sağlıklı bireyde: Dengeli beslenmenin parçası olarak kullanılabilir. Yemeklere eklemek, antioksidan çeşitliliğini artırır. • Hastalık döneminde: Tek başına “gribi geçirir” iddiası doğru değildir. Destekleyici rol, temel bakımın (uyku, sıvı, beslenme) yanında ikincildir. • Emilim konusu: Kurkuminin biyoyararlanımı sınırlıdır; bazı ürünlerde emilimi artıran formülasyonlar kullanılır. Bu, takviye seçimini daha teknik hale getirir. Dikkat edilmesi gerekenler: • Kan sulandırıcı kullananlar, safra kesesi problemi olanlar veya ameliyat öncesi dönemde yüksek doz kurkumin takviyesi uygun olmayabilir. • Mide hassasiyetinde reflü/yanma yapabilir. Özet: Zerdeçal, “bağışıklık güçlendirici mucize” değil; iyi beslenme temeline eklenebilecek, potansiyel anti-inflamatuvar destekleyici bir bileşendir. Etkinin gerçekçi çerçevesi; düzenli yaşam alışkanlıklarıyla birlikte ve risk/ilaç etkileşimleri dikkate alınarak kurulmalıdır.