“Zor kilo verme” çoğu zaman metabolizmanın “bozuk” olmasından değil; enerji alımı–harcaması dengesinin gözden kaçan detaylarından kaynaklanır: sıvı kaloriler, atıştırmalar, porsiyon büyüklüğü, uykusuzluk ve stres. Beslenmede öncelik sırası şu olmalı: (1) Protein hedefi: kilo başına kabaca 1,2–1,6 g (kişiye göre) aralığı, tokluk ve kas korunumu sağlar. (2) Lif: günde 25–35 g hedefi, bağırsak ve iştah yönetimini güçlendirir. (3) İşlenmiş gıdayı azaltma: şekerli içecekler, paketli atıştırmalıklar, hamur işi yoğunluğu. (4) Düzenli öğün: gün içinde “sürekli atıştırma” insülin dalgalanmasını artırabilir. Ayrıca direnç antrenmanı (haftada 2–3 gün) zor kilo verenlerde oyunu değiştirir; çünkü kas dokusu korunur ve NEAT/harcama artar. Detoks yaklaşımı, bu kişilerde kısa vadeli moral etkisi yaratsa da kalıcı çözüm değildir. Eğer tıbbi olarak hipotiroidi, PCOS, insülin direnci gibi durumlar varsa, beslenme planı bu tabloya göre kişiselleştirilmeli; aksi halde “zorluk” kronikleşir.