Bir Fincan Şifa: Gaziantep’in Kafeinsiz Mirası Menengiç Kahvesi

İsminde "kahve" geçmesine rağmen menengiç, aslında bir kahve çekirdeği değildir. Toros Dağları’nın eteklerinde ve Güneydoğu Anadolu’nun vahşi doğasında yetişen terebentin ağacının (yabani fıstık) meyvelerinden elde edilir.

Özellikleri:

• Doğal Kafeinsiz: Çay veya kahve gibi uykunuzu kaçırmaz, günün her saati içilebilir.
• Farklı Bir Aroma: Fındıksı, yağlı ve hafif acımsı bir tada sahiptir.
• Tescilli Lezzet: 2024 yılında Avrupa Birliği’nden (AB) coğrafi işaret alarak dünya çapında tescillenmiştir.

Gaziantepliler için menengiç, bir içecekten çok daha fazlasıdır. Gastronomi uzmanı Filiz Hösükoğlu’nun da belirttiği gibi; aileler çocukları öksürdüğünde veya grip olduğunda ilk iş olarak bir bardak sıcak menengiç hazırlar.

Bilimsel Yararları:

• Antioksidan Deposu: Vücuttaki serbest radikallerle savaşır.
• Anti-enflamatuar: Enflamasyonu (iltihabı) azaltarak kış hastalıklarına karşı vücudu destekler.
• Besleyici: Protein ve mineraller açısından oldukça zengindir.

Menengicin kökeni sadece Osmanlı Sultanlarına (4. Mehmet’in bu kahveyi tattığı rivayet edilir) değil, tarihin sıfır noktası Göbeklitepe’ye kadar uzanıyor. Arkeologlar, 12 bin yıl önceki avcı-toplayıcı toplumların vahşi Antep fıstığı topladığını ve öğütme taşlarıyla bu meyveleri işlediğini belirtiyor. Yani bugün yudumladığınız o köpüklü fincan, aslında neolitik çağdan gelen bir mirastır.

Eskiden ekmeklere baharat, yemeklere yağ olarak katılan menengiç, bugün en çok süt veya suyla kaynatılarak içiliyor. Gaziantep’te genellikle yanında "nostalji çerezi" denilen nohut ve kenevir tohumu karışımıyla ikram edilir.

Eğer kafeinden uzak durmak istiyor ama kahve keyfinden de vazgeçemiyorsanız; menengiç size hem o yoğun kıvamı hem de fıstığın eşsiz aromasını sunar. Gaziantepli işletmeci Zeynel Abidin Tahtacı’nın dediği gibi: "Gaziantepli bir insan için menengiç kahvesi olmadan bir hayat düşünmek imkansız; o bizim kimliğimizin bir parçası."