16 saatlik açlık, çoğu kişide “yakıt kullanımında” kademeli bir değişimi başlatır. İlk saatlerde karaciğer glikojen depoları azalır; insülin düzeyi düşme eğilimine girer ve yağ asitleri kullanımının payı artar. Bazı kaynaklar bu dönemi “metabolik geçiş” olarak tanımlar: glikoz ağırlıklı yakıttan yağ asidi/keton kullanımına doğru kayış. Ancak bu geçişin hızı; son öğünün içeriğine, günlük aktiviteye, kas kütlesine ve kişisel insülin duyarlılığına bağlıdır. Yani 16 saatte herkes aynı biyokimyasal noktaya gelmez. Pratikte kişiler; açlık dalgaları (özellikle ilk 1–2 haftada), odaklanma artışı ya da tam tersi hafif baş ağrısı/irritabilite yaşayabilir. Su ve elektrolit dengesi (özellikle yeterli su ve sodyum/potasyum) önemlidir; çünkü düşük karbonhidratla birlikte su atımı artabilir. Bu süreçte performans sporu yapanlarda antrenman yoğunluğu ve protein alımı doğru ayarlanmazsa yorgunluk görülebilir. Diyabet ilacı kullananlar için hipoglisemi riski nedeniyle plan profesyonel yönetilmelidir.