Düzenleyici besinler, bağırsak hareketlerini “doğal ritimde” destekleyen; lif, su ve bazı biyoaktif bileşenlerce zengin gıdalardır. Kabızlığa eğilimde: yulaf, psyllium, kuru erik, kivi, keten/chia, baklagiller, sebze çorbaları ve yeterli su genelde etkilidir. İshal eğiliminde ise çözünebilir lif (yulaf, muz, elma püresi, patates) dışkıyı toparlamaya yardımcı olabilir. Fermente gıdalar (kefir/yoğurt) tolere edenlerde düzeni destekleyebilir. “Tek tip” değil “çeşitlilik” önemlidir: aynı lif türüne yüklenmek şişkinlik yapabilir; farklı kaynakları küçük porsiyonlarla yaymak daha iyi tolere edilir. Yağ kalitesi de önemlidir: zeytinyağı gibi sağlıklı yağlar bağırsak kayganlığını destekler; ancak aşırı yağ, bazı kişilerde ishali artırır. Düzenleyici yaklaşım, lifin yanında mikrobesin yeterliliğini de hedefler: magnezyum, D vitamini, B12, demir eksiklikleri dışkı düzenini etkileyebilir. Son olarak, düzenleyici besin “plan” ister: gün içine yayılmış lif, su ve hareket ile birleştiğinde gerçek etki görülür.