Sürekli uyuma isteği (aşırı gündüz uykululuk/hypersomnolence) bazen “az uyuduğunuz” için olur; ama her zaman değil. En sık neden, yetersiz uyku süresi ve parçalanmış uykudur: düzensiz saatler, bebek/iş yükü, gece ekran, kafein-alkol döngüsü… İkinci büyük grup uyku kalitesini bozan hastalıklardır: obstrüktif uyku apnesi (horlama, nefes durması), periodik bacak hareketleri, huzursuz bacak sendromu. Üçüncü grup tıbbi/psikiyatrik nedenler: depresyon, bazı anksiyete tabloları, hipotiroidi, kronik ağrı, bazı ilaçlar (sedatifler, antihistaminikler), metabolik sorunlar. Eğer kişi yeterli saat uyuduğunu düşünmesine rağmen gündüz gözlerini açık tutamıyor, toplantıda/araçta uyukluyor veya sabah baş ağrısı-ağız kuruluğu-horlama gibi bulgular varsa “uyku apnesi” mutlaka dışlanmalıdır; uyku testi bu nedenle önem kazanır. Ayrıca aşırı uykululuk iş güvenliği açısından kritik bir risk faktörüdür. Yaklaşım: önce uyku süresi ve düzeni ölçülür (uyku günlüğü/akıllı saat verisi yardımcı olabilir), ardından apne/RLS gibi bozukluklar ve tıbbi nedenler taranır. Bilimsel dayanak: Aşırı gündüz uykululuğun sık nedenlerini özetleyen derlemeler; uyku apnesinde tanı yaklaşımı (NHLBI/AASM).